Naar Liverpool , the Ovens en Keji seaside

 Na een lekkere nacht waren we toch vroeg wakker, even lekker de reacties gelezen op mijn blog, bedankt allemaal weer!

Daarna lekker op tijd op pad. Bij dit hotel zat geen ontbijt, dus we eten voor het gemak maar even 2 repen , dan is de ergste honger gestild.

Eerste stop zijn de blue rocks, alleen de rocks vonden wij niet zo bijzonder, maar ik heb wel wat sfeervolle foto’s kunnen maken.

Onderweg regent het af en toe, maar het duurt niet lang gelukkig.

We zetten koers naar the Ovens, dit is een natuurpark met zeegrotten. Om 8.30 uur gaan ze open en we zijn de eerste bezoekers, het is ook droog, dus dat is heel fijn!

We lopen een route naar boven en beneden met trappen en steile stukken, maar heel goed te doen.

Het is er prachtig en de zon komt er ook af en toe bij, dat maakt alles nog mooier! De route is ongeveer 1,5 km , dus prima te doen.

Als we het hele rondje gelopen hebben en we richting auto lopen zien we een American  robin op een paaltje zitten, hij blijft lekker zitten en ik kan gewoon mijn achtergrond uitzoeken terwijl ik foto’s van hem maak!

We lopen nog even naar het winkeltje en Ton neemt daar een bakkie.

 We vertrekken vanaf de parkeerplaats en zetten de route op La Have, hier kunnen we met een ferry over, die gratis is. Als we aan komen rijden bij de ferry kunnen we gelijk aan boord. Het is inmiddels al even aan het regenen, hebben wij even geluk gehad bij the Ovens!

Als we van de ferry afrijden zien we een bakkertje, we hebben wel trek na enkel de reep en het blijkt dat je hier wat kan eten en zo hebben wij een laat ontbijt met scrambled eggs en toast. We nemen ook nog koeken mee, zo zijn we even voorzien.

We lopen langs een mooie bloesemboom, wat een prachtige kleur heeft deze! We rijden verder op de route en komen langs Cresent Beach, hier slaan we heel even af.

Altijd leuk om even bij een  strand te kijken.

Dan zetten we de navigatie op Port Joli, hier ligt Kejimkujik NP Seaside. Hier willen we de Harbour rock trail lopen. Hier liggen vaak zeehonden op rotsen en ook is er een kans op beren. Dat vindt ik eigenlijk wel wat eng. Het is ook niet echt druk met mensen. We starten de wandeling.

Dan komen we bij het strand en we zien de zeehonden al op de rotsen liggen. We horen van een Duits echtpaar, dat ze een zwarte beer en 3 cubs hebben gezien. Dat vind ik toch wel griezelig. Later blijkt, dat wij ze gelukkig niet tegengekomen zijn.

Het is een prachtige plek met hagelwit zand.

We maken een foto van ons samen met de zelfontspanner op een uitkijkpunt.

Dan beginnen we aan de route terug, onderweg zie  ik nog een kikker en mooie dennenappels en bloemen, het is echt prachtig allemaal!

Dan  komen we weer aan bij de auto, het was best warm. We zijn blij, dat we er zijn.

Onderweg naar het hotel zien we nog lupines, die vind ik zo mooi, daar moeten we even voor stoppen!

Bij het hotel, het is eigenlijk een resort krijgen we kamer 111 met uitzicht op zee en een balkonnetje met 2 stoelen. Maar hier gonzen de insecten om je hoofd, dus helaas gaan we hier niet zitten. Wel laat ik het raam open en de hordeur dicht, en even zittend op bed, hoor ik de zee. Dat is zo’n fijn rustgevend geluid.

Als ik de foto’s op mijn iPad zet, voel ik ineens wat kriebelen, wat blijkt is het een teek, getver. Ik weet, dat het tekentijd is, maar nu heb ik er echt 1. Gauw gooi ik hem naar buiten en ga gelijk even checken of ik nog meer heb en ja hoor ik vind er nog 1 in mijn kuit, die zich net lekker in mijn been wilde vastbijten. Ik haal hem eruit. Verder vind ik niks, maar bah wat een enge beestjes.goed checken als we weer gewandeld hebben.

Op dit resort lopen overal konijntjes, we zien er meerdere. Ze mogen overal lopen, wat heerlijk voor die beestjes.

Dan is het etenstijd, we hebben om 18.15 gereserveerd in het restaurant. Als we binnenkomen wordt er naar ons gezwaaid. Vanmorgen hebben wij een Nederlands echtpaar ontmoet, die in het zelfde hotel zaten. Wat blijkt, ze gingen ook naar dit resort. We hadden al even met elkaar gesproken en ze wenken, dat we bij hun aan tafel mogen zitten. Zo hebben we gezellig gegeten met z’n vieren. Als we aan tafel zitten voor het raam met uitzicht op de zee, zegt Ton: zie ik nou een walvis in de verte. En ja hoor, het is wel ver en het wordt al schemerig, maar als je goed kijkt zie je de rug van de walvis omhoog komen uit het water.

Dit was weer een prachtdag, morgen reizen we weer verder naar het zuiden van Nova Scotia. Vandaag hadden we echt geluk met het weer, want het regent de hele avond nu al. Morgen wordt er ook weer regen voorspeld. Nou we zien het wel. We hebben er toch geen invloed op.

Tot morgen weer!