Naar Ingonish Beach

We starten de dag met een ontbijtje bij het hotel. Hierna rijdt ik de auto naar de deur , zoadat we makkelijk kunnen inladen. Als ik de auto start krijg ik een warning in de display te zien. Low pressure van een band.De rechter voorband is veel te zacht. We laden alles in en zoeken een tankstation op in de navigatie.  Daar aangekomen met niet harder dan 50 km rijden ,helpt een aardige man ons en de band is weer op spanning. Maar dit is voor tijdelijk, want er is niet goed met de band. Ik bel met de autoverhuur Alamo, ik krijg 3 keer iemand anders aan de telefoon en 1 iemand zegt kan ik u op dit mummer terugbellen? Ik zeg ja hoor. Nou geen telefoontje gehad, die laten je lekker tobben. In Sydney was een autoverhuur van Alamo, maar die was zondag gesloten. Maar ja wij kunnen niet wachten to morgen, dan is de band leeg. En we gaan verder op de roadtrip. Waardeloze service dus!

We gaan toch op weg naar onze eerste stop. De Uisge Ban Falls en deze staat zowaar aangegeven.

Het is een trail door het bos langs de rivier, waar de waterval dan uiteindelijk is. Je loopt af en toe omhoog en aan het einde is het echt een uitdaging. We lopen over stenen, wortels van bomen en af en toe is het echt tricky, maar we redden het gelukkig .

Als we terug zijn op de parkeerplaats zetten we de navigatie op het hotel.we komen nu op de Cabot trail te rijden. Dit moet een prachtige weg zijn!

Soms stoppen we voor een prachtig uitzicht. Op de foto is het niet goed te zien hoe mooi het echt is.

Als we bij een uitkijkpunt staan zien we een walvis, het blijkt een minke te zijn. Het is niet heel duidelijk te zien, maar je ziet het wel.

We komen bij de ingang van het Cape Breton NP en kopen een ticket die geldig is t/m eind juni

Dan komen we bij het hotel, het is alleen nog te vroeg om in te checken. Dus besluiten we even naar het visitors centre te rijden. Hier vertel ik het van de band, die al zachter is geworden inmiddels. We moeten het oplossen, anders kunnen we morgen nergens naar toe, dan is de band leeg. Het meisje van het visitors centre adviseert ons naar een garage 10 km verderop te rijden. Daar aangekomen heeft hij geen compressor om de band op te pompen, die is toevallig vanmorgen kapot gegaan. Hij adviseert ons naar Neil Harbour te rijden 20 km verderop. Daar zou een soort garagebedrijf zitten Fitzgerald genaamd. Daar aangekomen is hij gesloten. Wat nu. Ik bel het telefoonnummer wat op de deur staat, maar geen gehoor. Pff. 

Ik zie aan de  overkant een man bij zijn auto staan. Ik loop naar hem toe en leg hem onze situatie uit. Hij heeft een compressor en is zo lief om onze band op te pompen. De band was al een aardig eindje leeg gelopen. Hij zegt tevens, dat er boven in het dorp nog een garage is. Hij zegt rijd maar achter mij aan, ik breng jullie er heen. Wat aardig van die man!

De man van de garage is nog even bezig, hij maakt dit even af en dan gaat ons helpen. Hij maakt de band nat en ontdekt een gat in de band. Hij schiet er een prop in, zo zijn wij geholpen en kunnen wij verder genieten van onze vakantie. Wat fijn, ik geef de man een flinke fooi en we bedanken hem hartelijk!

Onderweg zien we nog een coyote de weg oversteken, helaas was hij te snel weg om een foto te maken, maar wel gaaf op klaar lichte dag!

Dan rijden we weer terug richting hotel, onderweg komen we nog wat mooie plekjes tegen en kleine trails, die pakken we maar vast mee, dan hebben we deze morgen al gehad,

En nog zien we een kleine trail, nou ja, boardwalk met uitzicht.

Jammer genoeg is de zon weg en dat geeft gelijk een andere sfeer op de foto.

Dan zijn we bij ons hotel, de Keltic Lodge. We krijgen een kamer toegewezen , eerst  gaan we eten in het restaurant van het hotel en dan houden we ons lekker rustig op de kamer. Het was een vermoeiende stress volle  dag. We hebben een mooie wandeling door dat gedoe met de auto niet kunnen doen. Die doen we morgenochtend dan maar gelijk. Hij ligt vlak bij het hotel.

Dan gaan we weer verder genieten en hoeven we ons niet meer druk te maken over de auto, want dat heeft een hoop tijd  en ellende gekost! 

Tot morgen maar weer!